Την Τετάρτη 04/02/2026 τα τμήματα της Ε’ και ΣΤ’ τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου Δεσκάτης αναβίωσαν το γαλλικό έθιμο της παρασκευής κρέπας.
Οι μαθητές με την παρότρυνση της εκπαιδευτικού γαλλικής κας Αντιγόνης Παγκαρλιώτα, αφού πρώτα ενημερώθηκαν για τη σημασία της γιορτής αυτής, φρόντισαν να προμηθευτούν τα υλικά και στη συνέχεια…..πήρε φωτιά το τηγάνι!! Έπιασαν το κέρμα με το αριστερό τους χέρι και γύριζαν την κρέπα στο τηγάνι με το δεξί, όπως ορίζει το έθιμο.
Τέλος, απόλαυσαν τα δημιουργήματά τους με την γέμιση της αρεσκείας τους. Αλμυρές, γλυκές, πλούσιες, λιτές…..όπως ήθελε ο καθένας.
Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για την τόσο θερμή συμμετοχή τους!
Και του χρόνου!
Λίγα λόγια για την γιορτή της “CHANDELEUR”….
Η γιορτή “La Chandeleur” που λεγόταν παλιά “Chandeleuse” γιορτάζεται στις 2 Φεβρουάριου δηλαδή 40 ημέρες μετά από τα Χριστούγεννα και αντιστοιχεί στην Υπαπαντή του Χριστού, στην υποδοχή του Χριστού στο ναό και στον εξαγνισμό τής Παναγίας.
Η λέξη “Chandeleur” προέρχεται από τη λέξη “Chandelle” που σημαίνει λαμπάδα, κερί.
Και να γιατί:
Στη Ρωμαϊκή εποχή, στις 2 Φεβρουαρίου υπήρχε μια γιορτή προς τιμήν του θεού Πάνα.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, οι πιστοί έβγαιναν στους δρόμους της Ρώμης κρατώντας πυρσούς.
Το 472, ο Πάπας Γελάσιος Α’ αποφάσισε να εκχριστιανίσει τη γιορτή αυτή, η οποία, στο εξής θα τιμούσε την πρώτη είσοδο του Χριστού στην Εκκλησία.
Έτσι, την ημέρα της Σαντλέρ οργανώνονταν λιτανείες, κρατώντας λαμπάδες και ακολουθώντας συγκεκριμένο τυπικό: κάθε πιστός έπρεπε να ανάψει μία λαμπάδα στην εκκλησία και να τη μεταφέρει στο σπίτι του, προσέχοντας ιδιαίτερα να τη διατηρήσει αναμμένη. Ένα γνωμικό από την περιοχή της Φρανς-Κοντέ, λέει σχετικά, ότι «αυτός που θα έφερνε στο σπίτι του τη λαμπάδα αναμμένη, στα σίγουρα θα είχε ζωή για άλλη μία χρονιά». Η λαμπάδα αυτή ήταν ευλογημένη και θεωρούνταν πως είχε και άλλες ιδιότητες. Λένε μάλιστα, πως αν έπεφταν μερικές σταγόνες από αυτή τη λαμπάδα επάνω σε αυγά τότε αυτά μπορούσαν να εκκολαφθούν. Λένε ακόμη, ότι από τη στιγμή που η φλόγα της άναβε, προστάτευε από κεραυνούς στις καταιγίδες.
Εν τω μεταξύ, εμφανίζεται μία νέα παράδοση, αυτή της κρέπας.
Η παράδοση αυτή έχει τις αναφορές της σ’ έναν παλιό μύθο, σύμφωνα με τον οποίο, εάν την ημέρα της Σαντλέρ δεν γίνονταν κρέπες, η σοδειά του σιταριού όλης της χρονιάς θα καταστρεφόταν.
Κάθε χρόνο λοιπόν αυτή την ημέρα, κατά την παράδοση, σε κάθε σπίτι τής Γαλλίας αναβιώνει το έθιμο της παρασκευής κρέπας.
Η κρέπα συμβολίζει το φως. Το σχήμα και το χρώμα της συμβολίζουν την επιστροφή των καλών ημερών.
Εξάλλου, η ετοιμασία της κρέπας ακολουθεί και ένα ακόμη έθιμο, αυτό του χρυσού νομίσματος. Οι άνθρωποι στα χωριά γύριζαν στον αέρα την πρώτη κρέπα με το δεξί τους χέρι, ενώ στο αριστερό κρατούσαν ένα χρυσό νόμισμα. Κατόπιν, τύλιγαν το νόμισμα μέσα στην κρέπα, πριν αυτή περάσει τελετουργικά από όλη την οικογένεια και καταλήξει στο δωμάτιο, σε ντουλάπι του οποίου θα φυλαγόταν μέχρι την επόμενη χρονιά. Κρατούσαν έτσι, ό,τι απέμενε από την κρέπα της προηγούμενης χρονιάς, προκειμένου να δώσουν το χρυσό νόμισμα στον πρώτο φτωχό που θα ερχόταν στο σπίτι τους. Αν όλα τα παραπάνω τηρούνταν, η οικογένεια θα είχε σίγουρα χρήματα, για όλη τη χρονιά.
Αυτός μάλιστα που θα γύριζε σωστά την κρέπα του στον αέρα και δεν θα του έπεφτε κάτω, θα είχε εξασφαλίσει την ευτυχία, έως την επόμενη γιορτή της Σαντλέρ.
Ιδιαίτερα, τα νέα κορίτσια που εύχονται να παντρευτούν, πρέπει να αναποδογυρίσουν την κρέπα έξι φορές συνέχεια, χωρίς να τη ρίξουν κάτω.
Στις μέρες μας, τα τελετουργικά με κεριά, λαμπάδες και άλλα έχουν εκλείψει, διατηρήθηκε ωστόσο η παράδοση της κρέπας.
Υπάρχουν επίσης και πολλές παροιμίες συνδεδεμένες με αυτή τη γιορτή.
Αν στη Σαντλέρ έχει καλό καιρό, το Πάσχα θα έχουμε χιόνι.
Στη Σαντλέρ πρέπει να τρώμε χρυσό χυλό για να έχουμε χρήματα όλο το χρόνο.
